Finansowanie gospodarstwa i przetwórstwa rolnego

Przychód gospodarstwa przychodzi zwykle raz lub kilka razy w roku, po sprzedaży plonów albo zwierząt, a koszty nawozów, środków ochrony roślin, paszy i paliwa rozkładają się inaczej. Bank dopasowuje więc harmonogram spłaty do kalendarza produkcji – na przykład raty płatne po zbiorach zamiast co miesiąc.

Bank bierze pod uwagę rodzaj produkcji, areał, stan posiadania zwierząt, wyniki z poprzednich sezonów i zbyt. Umowa kontraktacyjna z zakładem przetwórczym albo stały odbiorca mleka czy żywca to dla banku mocniejsza podstawa niż sprzedaż na wolnym rynku. Wpływy z płatności bezpośrednich bank może uwzględnić jako część dochodu gospodarstwa.

Rolnik nie zawsze prowadzi pełną księgowość, dlatego bank opiera się często na własnym kwestionariuszu i dokumentach takich jak wypis z ewidencji gruntów, decyzje o płatnościach, faktury sprzedaży i umowy z odbiorcami. Ryzykiem, o które bank pyta, są susza, przymrozki i choroby zwierząt, a także ubezpieczenie upraw i budynków.

• Środki do produkcji i skup surowca – kredyt obrotowy spłacany po sprzedaży plonów lub wyrobów.
• Maszyny rolnicze i linie przetwórcze – kredyt na maszyny i urządzenia z zastawem lub przewłaszczeniem kupowanej maszyny.
• Budynki, chłodnie, zakup ziemi – kredyt inwestycyjny z hipoteką.
• Inwestycja z dotacją – lukę do czasu refundacji z programu pomocowego pokrywa kredyt pomostowy na dotację.

Kredyty z częściową spłatą oprocentowania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) mają osobne zasady i listę celów. Opisuje je strona kredyt preferencyjny dla rolników.